Esta é a casa que fixo Xan. Este é o millo que estaba na casa que fixo Xan. Este é o rato que... Ler máis
– Por que non te cociches, verza? – Porque non me revolviches, besta. Dise para aprender que as verzas hainas que... Ler máis
Elas eran once damas, todas amigas do “xuez”, pegou o tángano-mángano nelas, non quedaron senón dez. Daquelas dez que quedaron foron a xulgar ó... Ler máis
Espeto, espeto, barruleto, que saíu pola porta do vento, a min me bufou a min me cheirou. Rebéntelle o cu a quen o cagou. Díselle ás... Ler máis
Serra, serra, miña “cansela”, ti polo mar e eu pola terra. Dous rapaces/as están sentados/as no chan, un fronte ó outro... Ler máis
Os de Ourense mataron un burro, os da Coruña comérono “crudo” e os de Vigo mandaron recado que lles “gardaran” a punta do rabo. M. Barrio I.... Ler máis
Dinquirindín, dinquirindán. ¿Quen morreu? O sancristán. ¿Quen lle toca? Seu irmán. ¿E con que? Co rabo do can. Unha persoa colle o/a neno/a polos brazos e outra... Ler máis
Esperta, pé que vén San Tomé cun carro de toxos queimar este pé. Abanéase o pé do neno/a cando se lle dorme para... Ler máis
– Como che vai, Sindo? – Ás veces chorando, ás veces rindo. Geni e Elena, de Alxén – Salvaterra Ler máis
Deixa unha resposta