Author - Orella pendella

¿Orella ou cacho?

Novo

– ¿Orella ou cacho?
– Orella.
– Tirar por “ella”.

– ¿Cacho ou orella?
– Cacho.
– Tira, “muchacho”.

O adulto cóllelle unha orella ó/ á neno/a e faille a primeira pregunta. Se responde “orella”, dálle un tironciño ó tempo que lle di: “Tira por ella”. Se di “cacho”, dille: “Tira, muchacho”. Despois, cambia de orella.

María A Pastoriza

¿Que horas son?

Novo

– ¿Que horas son?
– As de onte por estas horas, se es burro/a cóntaas todas.
– Burro/a serei, pero en ti montei.
– Montar, montaches e no chao acabaches.

Emprégase cando alguén pregunta que hora é, o/a burlado/a retruca e volve ser burlado/a.

Xabi Xardón, da Limia

Tu e eu somos dous

Novo

– Tu e eu somos dous.
– E o can e o gato, “cuatro”.

Este dito serve para reforzar a unión entre dúas persoas (adulto e neno/a ou entre amigos/as) Unha vez que o dito é sabido por ambos os interlocutores, o propio é que un diga a primeira parte e o outro retruque coa segunda.

Xabi Xardón, da Limia

Molliña, molliña

Novo

Molliña, molliña,
na túa cariña.
Mollón, mollón,
no teu carón.

Cóllense as mans do neno ou da nena e, con elas, acaríñanse alternativamente as súas fazulas e as nosas, moi suavemente ata que en “carón” se dá un golpe máis forte.
O golpe final, se o damos na nosa cara, tamén se pode completar baleirando as bochechas inchadas de aire. “Molliña” dise con “o” aberto pois é un diminutivo de “molle”, que é variante de “mol”.

Anxos, do Rosal

Espeto, espeto

Novo

Espeto, espeto,
barruleto,
que saíu pola porta do veto,
a min me bufou
a min me cheirou.
Rebéntelle o cu
a quen o cagou.

Díselle ás nenas/os cando cagan un peido.

Anxo, de Tabilo – Outes

Sabes que?

Novo

– Sabes que?
– Que?
– Que o ollo do cu non ve.
– Sabes cando?
– Cando?
– Cando está cagando.
– Sabes onde?
– Onde?
– Na casa do conde.

Este é un dos moitos ditos que hai para lle gastar bromas a alguén que é especialmente curioso/a e que vai respondendo todas as preguntas para saciar a súa curiosidade.

Anxo, de Orro – Noia

Este foi á praza e non trouxo nada

Novo

Este foi á praza e non trouxo nada,
este foi á praza e trouxo un peixe,
este lavouno,
estre fritiuno
e este, coma o lambón, comeuno.

É para xogar cos dedos, comézase polo maimiño e remátase co matapiollos, vaise sinalando cada un deles e ao final, cando chegamos ó matapiollos e dicimos “comeuno” mordémoslle o dedo á/ó nena/o.

Anxo, de Orro – Noia