Vídeos

Cantámosche os “reises”

Cantámosche os “reises”,
guedellos de cabra,
cantámosche os “reises”,
non nos deches nada.

Cando na véspera do día de Reis se cantan os reis polas portas e nunha casa non dan nin tan sequera un pataco ou un chourizo, cántaselles esta copla.

María Luísa Pérez, de Suegos-Pol

Molliña, molliña

Molliña, molliña,
na túa cariña.
Mollón, mollón,
no teu carón.

Cóllense as mans do neno ou da nena e, con elas, acaríñanse alternativamente as súas fazulas e as nosas, moi suavemente ata que en “carón” se dá un golpe máis forte.
O golpe final, se o damos na nosa cara, tamén se pode completar baleirando as bochechas inchadas de aire. “Molliña” dise con “o” aberto pois é un diminutivo de “molle”, que é variante de “mol”.

Anxos, do Rosal

Pedro Chosco (varias versións)

Novo

Aí vén Pedro Chosco
por baixo da porta
“dicíndolle” ás nenas
que pousen a roca.
Tamén vén Antón
e dilles que non,
que fíen as nenas
para o seu camisón.

Anxo, de Santiago de Compostela

Novo

Ai, o meu meniño pequeno.
Ai, heino de mandar á escola.
Ai, heille de comprar un “trompo”,
ai, e mais unhas castañolas.
Pedriño chosco,
xa podes marchar,
e déixame as nenas,
que queren fiar.

Anxo, de Santiago de Compostela

(máis…)

Rabo de boi (varias versións)

Rabo de boi,
rabo de besta,
dixo meu pai
que estaba nesta.

Unha persoa garda, ás escondidas, un obxecto pequeno (pedra, caramelo…) nunha das súas mans e ofrece a outra persoa as dúas mans pechadas e separadas boca abaixo para que adiviñe onde está o obxecto. Estoutra persoa vai sinalando alternativamente as dúas mans seguindo o ritmo do recitado. Ó rematar este, a persoa que escondía o obxecto debe abrir a man sinalada nese momento. Se nela está o obxecto o/a que atinou queda con el.

(máis…)