Rapadiño de cou cou
Rapadiño de cou cou,
pasou polo río
e non se mollou,
cun peido na testa
que fede que apesta.
Rapadiño de cou cou,
pasou polo río
e non se mollou,
cun peido na testa
que fede que apesta.
Dise cando se lle corta o pelo a un neno.
A Tía Teresa, de Marín
Xan, Xaranxán, dacabalo do can; o can era coxo e tirouno no toxo; o toxo era bravo e tirouno no prado; o prado era frío e... Ler máis
– E a caixa? – Que caixa? – A que sobe e baixa. M. Barrio. Ler máis
– Mira o que hai alí. – ¿…? – O “Entruido”; a cabalo de ti por un “descuido”. Iria, Ramón Fontenla e... Ler máis
Novo Luís, Luís, copa de cana, copa de anís, caeu da cama e rompeu o “narís” Anxo, de Orro – Noia (máis…) Ler máis
O piollo e mais a pulga foron ó monte cachar e o carrapato pequeno foilles levar o xantar. Agustín Bernárdez: “A nosa memoria-... Ler máis
– ¡Abúrrome! – Pois quita os pelos dunha perna e ponos na outra. Meninheira, de Pontevedra Ler máis
Canta, meu crego, canta, meu frade; por este me entra, por este me sae. M. Rico “Tantarantán…” Ler máis
– ¿Dóeche a barriga? Dálle cunha estriga. Se a estriga é mol dálle cun fol. Se o fol é duro dálle cun bandullo. M. Barrio... Ler máis
– ¡Ah! – A primeira palabra que o burro dá. M. Barrio – M. Fernández Costas: “Juegos…” Ler máis
– ¡Dóeme a cabeza! – Pois frégaa contra unha artesa. – Xa a freguei e non me pasou, ¡malo o burro que... Ler máis
Deixa unha resposta