Serra, Martiño
Serra, Martiño,
serra, Martiño,
ti polo pan
e eu polo viño.
Serra, Martiño,
sérrame o pan,
sérrame o viño,
sérrame a man.
Serra, Martiño,
serra, Martiño,
ti polo pan
e eu polo viño.
Serra, Martiño,
sérrame o pan,
sérrame o viño,
sérrame a man.
M. Barrio – M. Fernández Costas: “Juegos…”
Esta é a noite, este é o día, este é o cu da tía María. O adulto colle a man do/a neno/a, que... Ler máis
Este bico bicolán. Esta boca come pan. Este ollo pirulete. ¡Arráncate cabalete! Puchinocativo, de Cervo Ler máis
Té, chocolate, café, para San Xosé, que está maliño dun pé. A función do dito é acariñar o/a meniño/a a quen se lle di:... Ler máis
Durme, meu meniño, durme, durme se queres durmir. O teu pai vaiche na eira, a túa nai logo ha de vir. M. Barrio... Ler máis
Cinco lobiños ten a loba brancos e negros detrás da “escoba”. Cinco quería, cinco criaba e a todos os cinco tetiña lles... Ler máis
Este foi á praza e non trouxo nada, este foi á praza e trouxo un peixe, este lavouno, estre fritiuno e este, coma... Ler máis
Novo Aí vén Pedro Chosco por baixo da porta “dicíndolle” ás nenas que pousen a roca. Tamén vén Antón e dilles que non, que fíen as... Ler máis
Xan Perillán (ou San Sebastián) a cabalo dun can; o can era coxo, tirouno nun pozo; o pozo era frío, tirouno nun río; o río... Ler máis
Deixa unha resposta