Sei amasar
Sei amasar,
sei peneirar,
sei dar a volta
por riba do mar.
Sei amasar,
sei peneirar,
sei dar a volta
por riba do mar.
Dúas persoas (de altura semellante), unha fronte á outra e collidas polas mans abanean os brazos e no último verso dan unha volta sen soltar as mans.
María de Mugueimes (Muíños)
Na banda de aló do río, ten meu pai un castiñeiro que dá castañas en maio, uvas brancas en xaneiro. Rico Verea, Manuel:... Ler máis
– E coñeces a Xan? – Que Xan? – O que ten cara de can, paspón, leiliño, entroido. – E coñeces a Pedro? –... Ler máis
Arre, bestiña, á casa da madriña a tomar a boliña que está cocidiña. Arre, bestón, á casa de Antón a tomar o bolón que está cocedón. Na... Ler máis
Pico, pico, mazarico, ¿quen che deu tan longo “pico”? Deumo Deus e San Santiago para picar o pan no agro e piquei e... Ler máis
Didín do charramusquín, alza, rabo de cuco, cando o rei por aquí pasou todas as aves convidou menos unha que deixou. Ler máis
Elas eran once damas, todas amigas do “xuez”, pegou o tángano-mángano nelas, non quedaron senón dez. Daquelas dez que quedaron foron a xulgar ó... Ler máis
– Deus cho pague, que é miolo. – Dixo a vella polo bolo. Dise para agradecer algún pequeno favor, pero de... Ler máis
– Rabexar, rabexar, mentres o lobo vai mexar – Eu son o lobo que te hei de comer – E eu... Ler máis
Deixa unha resposta