Río Miño

Arrolos, Caricias no colo, Para durmir

Río Miño,
vai caladiño,
non me espertes
o meu meniño.

M. Barrio – V. Risco: “Etnografía…”

-¿Foi o teu pai ós lobos? – Foi. – ¿Trouxo moitos? – Trouxo. – ¿Imos a eles? – Imos. Tense a criatura no colo e... Ler máis

Este meniño que teño no colo é dun amor que se chama Manolo. Este meniño que teño nos brazos é dun amor... Ler máis

Este queixo queixo é. Esta boca come pan. Este ollo reberete e este outro seu irmán. ¡Tira, “ghabilán”! A nosa memoria- Marín Ler máis

“Tu” coa serra, eu co serrón. Veñan cuartos ó meu bolsón. Cóllese o neno/a no colo e séguese o ritmo deixándoo caer un... Ler máis

Seca, seca, pandeireta, que che dou unha peseta. Seca, seca, pandeirón, que che dou un patacón. Cántase mentres se axitan as mans, para... Ler máis

Arrurrú, arrurrú, arrurrú cunha tranca no cu. Amelia de Forcarei. (máis…) Ler máis

Durme, ruliño, se dormes moito hei de mercarche un garridiño no dezaoito. E, e, e, e, e, que atranca de pé. E, e, e, e, e. M.... Ler máis

Ai ah, ai ah. Andan os porcos no pan. ¿De quen son? ¿De quen son? Son do Señor Capitán. Ai ah, ai ah. Andan os... Ler máis

Miña boca que te abres con ganiñas de te abrir, ou é sinal que tes fame ou é que tes que durmir. Cando... Ler máis

Alto cabalo que vas para Leiro, que levas a filla de Pepe o leiteiro. Eva Otero, Rianxo Ler máis

BENVID@ A ORELLA PENDELLA