Aperta, aperta, corazón de “manteca”. Díselle ó/á neno/a para lle pedir un bico ou mentres se lle dá. Virtu de Melide (máis…) Ler máis
Meniño, meu amantiño, “dúrmete” e non chores máis, que inda teñen que “faguere” moito traballo teus pais. M. Barrio – X. Lorenzo: “Cantigueiro…” Ler máis
O meu neno está durmindo e hai que andar “devagare”, pois se non o coitadiño esperta e rompe a “chorare”. M. Barrio –... Ler máis
Moito choras, meu meniño, coa xeada hai que “quentare”. “Solo” o can quedou no eido, todos van a “traballare”. M. Barrio – C.... Ler máis
-¿Foi o teu pai ós lobos? – Foi. – ¿Trouxo moitos? – Trouxo. – ¿Imos a eles? – Imos. Tense a criatura no colo e... Ler máis
Soniño, sono, vente a este ollo, pouquiño a pouco, vénteme a estoutro. O adulto vai acariñando os ollos do/a neno/a. Ler máis
Este foi ó monte, este colleu leña, este foi ós ovos, este fritiunos e este gordiño comeunos todos. A nosa memoria- Marín (máis…) Ler máis
– Isto que son orellas ou campás? – Campás. – As campás hai que tocalas ¡Din, dan! ¡Din,dan! – Isto que son... Ler máis
“Dúrmete”, meu neniño, “dúrmete”, meu meniño, que aí vén o cocón a levar os nenos que non dormen, non. Blanco, Domingo: “A poesía popular…” Ler máis
Palmas, palmiñas, que vén o papá. Palmas, palmiñas, que ¿cando virá? Ler máis
Deixa unha resposta