Este queixo queixolán.
Esta boca pide pan.
Este “narís” pis, pis.
Estes ollos revirollos.
Esta testa “testaruda”…
¡e este peliño de burra!
Como no anterior,... Ler máis
– Paspallás! Por aí ben vas.
– Pim, pim! Por aí non vin.
M. Barrio – J. Casal y Lois: “Cancionero…”
... Ler máis
Donosiña,
bonitiña,
garridiña,
vaite para a túa casiña,
bonitiña.
Deixa a miña
que é feíña.
M. Barrio – J. Pérez Ballesteros: “Cancionero…”
(máis…)
Ler máis
Di a ra: – ¡Casar, casar, casar!
Responde o sapo: – ¡ E o pan, e o pan, e o... Ler máis
Polo San Xosé,
bota a durmir un pé.
Os días empezan a ser moi longos e hai que botar a sesta.
Tareixa,... Ler máis
Elas eran once damas,
todas amigas do “xuez”,
pegou o tángano-mángano nelas,
non quedaron senón dez.
Daquelas dez que quedaron
foron a xulgar ó... Ler máis
Hoxe é luns,
mañá é martes,
corta feira logo vén,
de mañá en oito días
éche a semana que vén.
M. Barrio – R.... Ler máis
Novo
Santa Lucía,
morreu miña tía.
Dáballe papas,
non as quería.
Dáballe leite,
que ben o lambía.
Anxo, de Orro – Noia
(máis…)
Ler máis
Ris, ras
aparta “pa” alá
que perdo o compás.
O adulto colle o/a neno/a no colo e abanéao para os lados. Ó... Ler máis
Heiche mercar un corrovelás coas pernas para diante
e outro con elas para atrás.
Cando un neno ou nena pide que... Ler máis
(2) Comentarios
Fermoso dito! Como ben apuntades, Antonio de la Iglesia colixiu este cantar (do que non sabemos música) no Tomo III páxina 234.
Reparade no cuarto verso, onde di “dóido” (mesmo leva acento gráfico no O), non “doído”. Estraviz anotou esta entrada no seu amplísimo dicionario: DOIDO “que perdeu o xuízo” ou tamén “insensato, temerario” e mesmo “apaixonado, entusiasmado”. Ademais de gardar rima, garda perfecto sentido co texto.
Parabéns polo xenial traballo!