“Por la señal”
do papo real,
comín touciño
e fíxome mal.
Papús, papús,
amén, Jesús.
(máis…)
Ler máis
– Decodín, decodán,
delavera, veraván.
Dende o pazo ata a cociña
¿cantos dedos tes enriba?
– Catro.
– Se dixeses cinco
nin perdías nin gañabas,
nin... Ler máis
Marzo marzal,
pola mañá cara de can,
ó mediodía barrigán
e á noite como pola “mañán”.
Teresa de Lérez
(máis…)
Ler máis
– Canto son cinco e cinco?
– Dez.
– Fáltache a albarda, que burro xa es.
Cristalina, de Parderrubias – Ourense
Ler máis
Bate, meu leite,
na cántara nova
con tres pelouriños
e mais o da roda.
Este dito acompaña o labor de bater o leite... Ler máis
Aserrín,
aserrán
os madeiros
de San Xoán.
Os de enriba
serran ben
e os de embaixo:
Tamén, tamén, tamén.
Co/a meniño/a sentado/a no colo, collémolo/a polas mans... Ler máis
Se vou a Bueu nun bou vou.
Se non vou a Bueu nun bou non vou.
Ler máis
Pola porta do tío Xan
pasa o can do tío Miguel,
cunhas polainiñas novas
forradiñas de papel.
Rico Verea, Manuel: ”Cancioneiro…”
Ler máis
Unha pega rebordá
puxo un ovo na quintá,
puxo un e rebordou,
puxo dous e rebordou,
puxo tres e rebordou… (ata quedar sen... Ler máis
A galiña
¡Pór, pór, pór, pór, pór,
e andar descalza!
¡Pór, pór, pór, pór, pór,
e andar descalza!
¡E a ama todo gasta!
M. Barrio... Ler máis
(2) Comentarios
Fermoso dito! Como ben apuntades, Antonio de la Iglesia colixiu este cantar (do que non sabemos música) no Tomo III páxina 234.
Reparade no cuarto verso, onde di “dóido” (mesmo leva acento gráfico no O), non “doído”. Estraviz anotou esta entrada no seu amplísimo dicionario: DOIDO “que perdeu o xuízo” ou tamén “insensato, temerario” e mesmo “apaixonado, entusiasmado”. Ademais de gardar rima, garda perfecto sentido co texto.
Parabéns polo xenial traballo!