O can
O can, o can,
o demo do can,
roeulle as cirolas
ó meu cirolán;
e se llas roeu,
deixarllas roer
que outras noviñas
lle han de facer.
-¡Vou, vou, vou!
A persoa respóndelle:
– Irás, irás…
O can, o can,
o demo do can,
roeulle as cirolas
ó meu cirolán;
e se llas roeu,
deixarllas roer
que outras noviñas
lle han de facer.
M. Barrio – J. Pérez Ballesteros: “Cancionero…”
-¡Vou, vou, vou!
A persoa respóndelle:
– Irás, irás…
M. Barrio
Por detrás daquel toxo vai un pito coxo. Corre, pito coxo, pito coxo, corre. Victoria, de Sebil – Cuntis (máis…) Ler máis
Estando a silva no seu lugar chegou a amora para a pillar. A amora na silva, a silva no valo, o valo no chan, e o... Ler máis
Come e come ben e ponte gordo e se te chaman fai o xordo. Teodoro, do Valadouro (máis…) Ler máis
Paxarela, pousa, pousa, que che hei de dar unha cousa. M. Barrio – A. Mª de la Iglesia. “El idioma…” Pousa, pousa, María... Ler máis
– Bexato, bexato, ¿que levas no papo? – Leite callado. – ¿Quen cho callou? – A filla do rei. – Cala, cala, que eu llo... Ler máis
Punto, repunto, Señor Director, para o ano que vén seremos mellor. Punto, repunto, Señor Director, para o ano que vén ¡seremos peor! Ler máis
O lagarto (máis…) Ler máis
– Piruchiño, queres pan? – Quero, se mo dan. – Vai buscar o coitelo! – Pois “logho” non quero. Díselle ós nenos/as cando... Ler máis
– Canto son cinco e cinco? – Dez. – Fáltache a albarda, que burro xa es. Cristalina, de Parderrubias – Ourense Ler máis
Deixa unha resposta