Esta leira é túa?
– Esta leira é túa?
– É.
– E esta?
– Tamén.
– Pois… arrinca este marco!
– Esta leira é túa?
– É.
– E esta?
– Tamén.
– Pois… arrinca este marco!
O adulto colle entre os seus dedos indicador e medio as fazulas (leiras) do/a neno/a. Primeiro unha e despois a outra. Cando di “¡arrinca este marco!” fai coma quen que lle arrinca o nariz cos devanditos dedos e introduce entre eles o seu propio pulgar.
A orixe deste dito está ligada á distribución e ó valor tradicionais da propiedade da terra en Galicia.
“Iste” pide pan. ”Iste” di que non o hai. “Iste” di que o roubemos. “Iste” di que é pecado. “Iste” di que o... Ler máis
Xan do Outeiro ten un can que lle chaman Capitán. Tamén ten unha cadela que lle chaman Micaela. Tamén ten un boi que lle... Ler máis
– Ten tinta, Antón? – Tinta Antón ten. Ler máis
Arrú, arrú, meu meniño. Arrú, arrú, meu rapaz. Arrú, arrú, meu meniño, ben arruadiño vas. M. Barrio – C. Sampedro: “Cancioneiro…” Ler máis
– Viches a Arturo? – Que Arturo? – O que fuma o puro. M. Barrio. (máis…) Ler máis
Durme, meu solciño, durme, para que eu poida traballar. Teño que lavar os panos, peneirar e amasar. M. Barrio – X. Lorenzo: “Cantigueiro…” Ler máis
Este olliño pimpilín. Este olliño pimpilán. Este nariz narizán. Esta boca pide pan. Este queixo non llo dá. ¡Arríncate, cabalán! Mentres di o recitado, o... Ler máis
Durme, ruliño, se dormes moito hei de mercarche un garridiño no dezaoito. E, e, e, e, e, que atranca de pé. E, e, e, e, e. M.... Ler máis
“Tu” coa serra, eu co serrón. Veñan cuartos ó meu bolsón. Cóllese o neno/a no colo e séguese o ritmo deixándoo caer un... Ler máis
Dedín, dedín, samarroquín, rabo de rula, mazarula, cando o rei por aquí pasou, todas as damas conquistou, menos unha que queedouuuuu. A medida que se recita vanse tocando e... Ler máis
Deixa unha resposta