Do queixo non che me queixo
Do queixo non che me queixo,
que o queixo ben che me sabe;
quéixome de quen o vende,
que non mo deixa de balde.
Do queixo non che me queixo,
que o queixo ben che me sabe;
quéixome de quen o vende,
que non mo deixa de balde.
Blanco, Domingo: “A poesía popular…”
Nai e filla foron á misa; nai pisa palla; palla pisa filla. Ler máis
Este foi ó mar e non pescou nada. Este foi ó mar e pescou unha pescada. Este quedou en terra e... Ler máis
– Queres caldo, Bernaldo? – Non, señor, que me escaldo. – E queres touciño? – Non, señor, que me pela o “fuciño”. Manuel... Ler máis
Pinto, pinto, gagarabinto, teño unha vaca de vinte e cinco. Teño un boi que sabe arar; tamén sabe trompicar; dar a volta ben redonda esa nena que se esconda. Sabela Gil. ... Ler máis
Debaixo dunha pipa tinta hai unha pita pinta; cando a pipa tinta pinga, a pita pinta pía. Xirarga, de Beluso-Bueu Ler máis
A pita pasa, a pipa pinga. Cando a pita pasa, a pipa pinga. Serafín A., de Celanova Ler máis
Unha vella tiña un can debaixo da cama onde ela durmía. (bis) O can ladraba: guau, guau. e a vella non se... Ler máis
Caeu unha “chica” ó chan. José, de Marín (máis…) Ler máis
Serra, comadre, serra, compadre, na serreiriña do señor abade. Ti coa lima e eu coa serra gañaremos cartiños coma terra. Cóllese o bebé dos braciños,... Ler máis
Tintininín dixeron o frades. Tintininín, as chaves, que oíron, Tintininín, de oílo se riron. Ler máis
1 Comentario
Moi fermoso e doado de ler.