Chin, chon
Chin, chon,
caravillón.
Chin, chon,
caravillón.
Dito para acompañar o abaneo da randeeira.
Meninheira, de Pontevedra
– Barquilleiro, barquilleiro, ¿cantos dedos hai no medio? M. Barrio – Eladio Rodríguez: Diccionario…” Ler máis
Onilla de cilla da gargarabilla, sete becerros á porta da vila. Ordillón con ordillón salta ti. Fóra capón, galiña, galiña para a miña boquiña. Pé de gato, vinte e... Ler máis
Nesta ou nesta no cabo da cesta, dixo meu pai que estaba nesta. Ler máis
– Pita cega, ¿que perdiches? – Unha agulla e un dedal. – Dá tres voltas ó redor que xa os atoparás. Unha, dúas... Ler máis
– ¿Canto pesas? – Cen artesas. – ¿Canto vales? – Cen “reales”. – Tírate alá que non os vales. M. Barrio – Bouza Brey:... Ler máis
Á unha, Virxe pura, ás dúas, mans de Deus, ás tres, San Andrés, ás catro, San Ignacio, ás cinco, pego un brinco, ás seis,... Ler máis
Un, dous, tres, Paco, Perico e Andrés. David de Vilanova Ler máis
Pola rúa de abaixo pasan dous ratos; un deles leva bisos e o outro refaixos. (Cambio de persoa) Pola rúa do medio van dous leiróns, un... Ler máis
Pico, pico, mazarico, ¿quen che deu tan longo “pico”? Deumo Deus e San Santiago para picar o pan no agro e piquei e... Ler máis
Don Emilio de Celanova tiña un gato e durmíalle fóra; colleu un pau e deulle na cola; salta Marica, salta para fóra. Concha García: “Para dicir e... Ler máis
1 Comentario