Chin, chon
Chin, chon,
caravillón.
Chin, chon,
caravillón.
Dito para acompañar o abaneo da randeeira.
Meninheira, de Pontevedra
Meu pai ten un caixón cheo de puntas; dime neno/a cantas son. Unha, dúas, tres… O/a neno/a aludido/a dirá un número calquera e, comezando por... Ler máis
Potiquiña, poticar. Este xogo sen pecar. Este recitado acompaña o xogo do sarillo, que pertence ó grupo dos xogos de habilidade... Ler máis
Galiña pintada que andas pola casa de pau en pau. Valor, fedor. Toca, viola. Vai ti para fóra. M. Barrio – M. Fernández Costas: “Juegos…” Ler máis
– Rabexar, rabexar, mentres o lobo vai mexar – Eu son o lobo que te hei de comer – E eu... Ler máis
– ¿Hai fume na túa casa? – ¡Non, na miña casa só hai lume! Pregunta naquela. Ler máis
Ás “escondas” dun “cencerro” San Xoán tiraba la, San Xoán tiraba la. San Pedro “me” leva o demo e máis triqui triqui tra e... Ler máis
Onilla de cilla da gargarabilla, sete becerros á porta da vila. Ordillón con ordillón salta ti. Fóra capón, galiña, galiña para a miña boquiña. Pé de gato, vinte e... Ler máis
Brasa, brasa, cada un para a súa casa… M. Barrio – I. Rielo: “Cancioneiro…” Ler máis
– ¿De onde vés? – Do muíño. – ¿Que traes? – Fariña. – Bota para alá que esta non é miña. – Bota para acá que... Ler máis
Papel de estraza, cada un para a súa casa; papel de cartón, cada un para o seu caixón. M. Barrio – I. Rielo: “Cancioneiro…” Ler máis
1 Comentario