Blog

Espeto, espeto

Novo

Espeto, espeto,
barruleto,
que saíu pola porta do veto,
a min me bufou
a min me cheirou.
Rebéntelle o cu
a quen o cagou.

Díselle ás nenas/os cando cagan un peido.

Anxo, de Tabilo – Outes

Sabes que?

Novo

– Sabes que?
– Que?
– Que o ollo do cu non ve.
– Sabes cando?
– Cando?
– Cando está cagando.
– Sabes onde?
– Onde?
– Na casa do conde.

Este é un dos moitos ditos que hai para lle gastar bromas a alguén que é especialmente curioso/a e que vai respondendo todas as preguntas para saciar a súa curiosidade.

Anxo, de Orro – Noia

Este foi á praza e non trouxo nada

Novo

Este foi á praza e non trouxo nada,
este foi á praza e trouxo un peixe,
este lavouno,
estre fritiuno
e este, coma o lambón, comeuno.

É para xogar cos dedos, comézase polo maimiño e remátase co matapiollos, vaise sinalando cada un deles e ao final, cando chegamos ó matapiollos e dicimos “comeuno” mordémoslle o dedo á/ó nena/o.

Anxo, de Orro – Noia

Quen te picou?

Novo

– Quen te picou?
– A Pica Polaina
– Pois vai alá a “traina”.

– Que traes acá?
– A fulana ou fulano
– Pois lévao para alá que non é verdade // ou “Trae para aquí que é así”.

Un adulto ou neno/a senta e outro/a pon a cabeza no seu regazo de costas ao resto, sen ver. Vén outro/a e pícalle cun dedo no lombo ou no cu. Entón o/a que está sentado/a di: “Quen te picou?”, e a/o que está agachado/a: “A Pica Polaina” e a/o sentado/a contesta: “Pois vai alá e traina“. Nese momento levántase o rapaz ou a rapaza e vai buscar a quen pense que lle deu. E entón é cando se di a segunda parte do dito. Se adiviña pasa esa persoa a quedar e se non, continúa a mesma ata que adiviñe.

Laura B, do Carballiño