O verán
Xa nace o trigo,
xa temos pan.
Xa canta o cuco,
xa temos “vran”.
Xa nace o trigo,
xa temos pan.
Xa canta o cuco,
xa temos “vran”.
M. Barrio – X. Ramón e Fernández Oxea: “Cancionero y refranero de Corme”.
¡E víndeo ver!
¡E víndeo ver!
O vello Entroido
que está teso e doido
ó pé do carballo,
sentado nun tallo
¡sen ter que facer!
¡E víndeo ver!
¡E víndeo ver!
M. Barrio – A. Mª de la Iglesia: “El idioma…”
Variante: En vez dos dous últimos versos:
Víndeo ver
que xa está para morrer.
M. Barrio – E. Rodríguez: “Diccionario”.
Agradecementos especiais ás seguintes persoas e institucións:
Na lingua galega hai infinidade de ditos, recitados, cancións, etc. que acompañaron desde hai séculos as brincadeiras dos/as nenos/as ou as relacións entre os membros maiores da familia e os máis pequenos. (máis…)
Entre Santos e Nadal
perde a vella o seu caudal.
Teresa de Lérez
Ano novo, con ben veñas,
como o sol entre as estrelas,
os cabritos coas cabras
e os años coas ovellas.
M. Barrio – A. Fraguas Fraguas na “Gran Enciclopedia Gallega”.
Cando chove e quenta o sol,
anda o demo por Ferrol,
cargadiño de alfinetes,
para picarlles no cu ás mulleres.
Roberto, da Ponte do Porco. Miño, A Coruña
Chove, chove
na casa do pobre.
Neva, neva
na cas de Varela.
Xea, xea
na cas de Garea
Trona, trona
na cas de Ramona.
Pinga, pinga
na casa de Minga