As cabras de Xan Barbeiro
As cabras de Xan Barbeiro
todas van por un raseiro;
unhas brancas e outras negras
e outras monas das orellas.
M. Rico: “Tantarantán…”
Se cadra interésache
Este meniño ten sono
Este neno ten soniño, ten ganiñas de durmir, ten un olliño pechado, outro xa non pode abrir. M. Barrio – E.M. Torner :... Ler máis
Serra, compadre
Serra, compadre, serra, comadre, na serrería do señor abade. M. Barrio Ler máis
Dimas e damas
– Dimas e damas foron ó mar Dimas caeu, ¿Quen quedou? – Damas. – Pois, tómaas. Cando o/a neno/a di “damas” o adulto dálle unha... Ler máis
Toca as palmas
Toca as palmas, que vén a ama. Se non vén hoxe mañá virá. Chelo, de Taragoña Ler máis
A serriña serra
A serriña serra, ti polo mar e eu pola terra. Ler máis
Tantarantán, tantarantiña
Tantarantán, tantarantiña, o que non pensa non ten cabeciña. Tantarantán, tantarantola, o que non pensa non ten cabezola. Andrea Vallejo, de Simes –... Ler máis
Arre ru, meu meniño
Arre ru, meu meniño. Arre ru, meu rapaz. Arre ru, meu meniño, ben arruladiño vas. Rico Verea, Manuel: “Tantarantán…” Ler máis
Arrurrú
Arrurrú, coa tranca no cu. Morreu teu pai e “quedache tu”. Arruallo para durmir os/as nenos/as mentres se lles bate amodiño no cu. Xabi... Ler máis
Serra, serra (varias versións)
Serra, serra, madalena, ti polo mar e eu pola terra. M. Barrio (máis…) Ler máis
“Dúrmete”, meu neniño
“Dúrmete”, meu neniño, “dúrmete”, meu meniño, que aí vén o cocón a levar os nenos que non dormen, non. Blanco, Domingo: “A poesía popular…” Ler máis
Categorías
Deixa unha resposta