Andando ás nocellas
Andando ás nocellas
perdín as ovellas.
Vou a miña nai
que me arrinque as orellas.
Miña nai non estaba na casa,
á noite virá e o cu pagará.
Se non for pola noite
será pola mañá.
Andando ás nocellas
perdín as ovellas.
Vou a miña nai
que me arrinque as orellas.
Miña nai non estaba na casa,
á noite virá e o cu pagará.
Se non for pola noite
será pola mañá.
M. Barrio – J. Sobreira: “Ensayo para la historia general botánica de Galicia”.
Novo Pedriño Chosco estaba na cama. Entráballe o sol por unha “ventana” e pola outra entráballe o vento. Pedriño Chosco estaba contento. Díselle ó/á... Ler máis
O “cutelo” é bo, cinco “reás” custou, seis ben os vale, sete dan por el, o que traia oito e ofreza nove lévao por dez. M.... Ler máis
Detrás do outeiro da pedra furada había un bacelo que o vello plantara. Veu a cabra, comeu o bacelo que plantara o vello detrás do outeiro da... Ler máis
Seradela vai, seradela vén, picotaso vai, picotaso vén, sssssssssssss Cántase cando se vai coas vacas para que pensen que hai moscas e escapen para... Ler máis
Elas eran once damas, todas amigas do “xuez”, pegou o tángano-mángano nelas, non quedaron senón dez. Daquelas dez que quedaron foron a xulgar ó... Ler máis
Manga rachada foi a Castilla e no camiño topou unha filla toda vestida de seda labrada porque era filla de Manga Castaña. Rico Verea, Manuel: “Tantarantán…” (máis…) Ler máis
“¡Lavada ós tres días nada!” díxolle o millo á liñaza. E contestou ela: “¡Nugallanzón, un mes baixo o terrón e inda se vou,... Ler máis
Bótalle os ovos á galiña branca e pitos e todos andaban na danza, bótalle os ovos á galiña negra e pitos e todos andaban na festa. Ai,... Ler máis
Unha salve á lúa nova que non nos morda can nin cobra, que non nos caia dente nin moa. Muíños Ler máis
Carrapuchiña, carrapucheira, corre lixeira, que se non corres, lobolobeiro chega primeiro. Rico Verea, Manuel: “Tantarantán…” Ler máis
Deixa unha resposta