A andoriña
Andoriña, voa,voa
que che hei de dar pan e boroa;
andoriña vai voando
cando o rei anda cazando:
apuntou, saíu o tiro,
o paxaro vai ferido.
Andoriña, voa,voa
que che hei de dar pan e boroa;
andoriña vai voando
cando o rei anda cazando:
apuntou, saíu o tiro,
o paxaro vai ferido.
M. Barrio – Leandro Carré: “A poesía popular galega”.
Xan do Outeiro ten un can que lle chaman Capitán. Tamén ten unha cadela que lle chaman Micaela. Tamén ten un boi que lle... Ler máis
– Fuches á voda? – Fun, fun. – Viches a noiva? – Vin, vin. – E que facía? – Bordaba e cosía. – En que... Ler máis
Tece, tece, gabián, unhas cordas para o meu can, que mañá choverá. M. Barrio – I. Rielo: “Cancioneiro…” Ler máis
– Bexato, bexato, ¿que levas no papo? – Leite callado. – ¿Quen cho callou? – A filla do rei. – Cala, cala, que eu llo... Ler máis
– Gavota, gavota, ¿que levas no boche? – Sardiñas asadas. – ¿E quen chas asou? – A nosa presidenta, María Coucou. Pasou polo río e... Ler máis
– Paspallás! Por aí ben vas. – Pim, pim! Por aí non vin. M. Barrio – J. Casal y Lois: “Cancionero…” ... Ler máis
O can, o can, o demo do can, roeulle as cirolas ó meu cirolán; e se llas roeu, deixarllas roer que outras noviñas lle han de... Ler máis
Vacalouriña, voa, voa, heiche dar pan e cebola. A cebola está no lar e o panciño no altar. Vacalouriña, ¡pom! Agustín Bernárdez: “A nosa... Ler máis
Deixa unha resposta