Este meniño que teño no colo

Ilustración do dito

Este meniño que teño no colo

Este meniño que teño no colo
é dun amor que se chama Manolo.
Este meniño que teño nos brazos
é dun amor que se chama Ignacio.
Arronrón, arronrón, agora non…

Mañá á mañá
hei de ir ó muíño.
Se me queres algo
sáeme ó camiño.
Arronrón, arronrón, agora non.

Agora non,
que non está de xeito.
Está o pai do meniño no leito.
“Pra” a noite que vén
hei de ir ó muíño.
Se me queres algo
sae ó camiño.
Arronrón, arronrón, agora non.

Josefa Omil, de Ardán: “A nosa memoria- Marín”

Compáteo

1 Comentario

  • Vanesa Reply

    Cantouna a miña avoa. Aínda hoxe encántame cando a canta, xa con 96 anos!

    28/09/2015 at 9:55 p.m.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*


Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que teñas mellor experiencia de usuario. Se continúas navegando considérase a aceptación da nosa política de cookies. Máis información.

ACEPTAR
Aviso de cookies