Diversos

Xogos diversos

Á unha, sae a Lúa

Á unha, sae a Lúa,
ás dúas, sae o Sol,
ás tres, ti ben o ves,
ás catro, non sei canto,
ás cinco, de viño branco faise tinto,
ás seis, cantan os reis,
ás sete, tira Pepe
e de sete para riba, tira Pepe tira,
ás oito, de pan de trigo faise biscoito,
ás nove, non casa a muller sen o home,
ás dez, non vai a cabra para o monte sen pés,
ás once, pasa o río por debaixo da ponte,
ás doce, non hai porco que non foce,
ás trece non hai crego que non rece,
ás catorce, ti retorce.

Meninheira, de Pontevedra

Dedín, dedín, do teu burriquín

(Sinalando cada dedo)

Dedín, dedín,
do teu burriquín,
cando o rei
por aquí pasou,
todas as aves
convidou.
“Sólo” unha,
que quedou.
Chirlo mirlo,
vaite deitar,
ás portiñas
de San Xoán.
Cae a mesa,
cae a artesa,
cae o rei
coa súa grandeza.
Tece, tece, “ghavilán”
¿Cantas “barillas” ten un can?

(Escóndense “x” dedos sen que os vexa o outro e este ten que adiviñar. Se non acerta:)

Se dixeses “x”
nin perdias,
nin “ghanabas”,
nin tanta pena levabas
como debes de levar.
Dicudín, dicudán,
¿cantas “barillas” ten un can?

(Repítese a última parte)

Rosa de Cedeira

Potiquiña, poticar

Potiquiña, poticar.
Este xogo sen pecar.

Este recitado acompaña o xogo do sarillo, que pertence ó grupo dos xogos de habilidade con pelouros ou coias. Participan como mínimo dúas persoas e máximo dez. Utilízanse catro coias. Primeiro lánzanse dúas ou tres coias ó aire e tentan collerse cunha man. Cóntanse as veces que se fai. O normal é facer 50 ou 100. Cando cae algunha coia pérdese. Despois xógáse ó sarillo, que consiste en que das catro coias só se lanza unha. Mentres esa coia permanece no aire, coa man que a vai recoller móvense as outras coias. É o momento en que se canta:”Potiquiña, poticar…” Unha coia hai que facela pasar entre os dedos da outra man, que fan unha especie de ponte. Outra hai que lanzala de maneira que toque o nariz, etc.

Mónica de Escornabois-Trasmiras-Ourense

Ás “escondas” dun “cencerro”

Ás “escondas” dun “cencerro”
San Xoán tiraba la,
San Xoán tiraba la.
San Pedro “me” leva o demo
e máis triqui triqui tra
e máis triqui triqui tra.

É un xogo de rolda. Están as cativas e os cativos sentados en círculo, cadaquén cunha pedra. Mentres se canta ”Ás escondas dun cencerro/ San Xoán tiraba la /San Xoán tiraba la./ San Pedro me leva o demo” hai que pasar a pedra á dereita coa man dereita e coller a pedra da esquerda coa man esquerda. Cando se canta “e máis triqui triqui tra” en vez de pasar e recoller, hai que mover a pedra da man esquerda ao lado esquerdo e logo ao dereito. A canción vai cantándose cada vez máis rápido, quen se confunde vai para fóra da rolda, ata que queda só unha persoa.

Paz Caldas, de Vigo

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que teñas mellor experiencia de usuario. Se continúas navegando considérase a aceptación da nosa política de cookies. Máis información.

ACEPTAR
Aviso de cookies