Arrunrún, cascarrún,

Arrunrún, cascarrún,

Arrunrún, cascarrún,
hoxe non
e mañá si.
E dálle do mar
e dálle da Ría,
que está na cama
o pai desta cría.
E dálle da Ría
e dálle do mar
e tanto lle deu
que o fixo arribar.

Agustín Bernárdez, de Ardán: “A nosa memoria- Marín”

Compáteo

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*


Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que teñas mellor experiencia de usuario. Se continúas navegando considérase a aceptación da nosa política de cookies. Máis información.

ACEPTAR
Aviso de cookies